Bir saatlik piyeste,Oyna sessiz aheste,Yediğin kadar iste,Beslendiğin kafeste,Hatırlayın elestte,Söz verdik tek nefeste,Allah adı her seste,Okundu beste besteSevabını üst üste,Biriktir deste
Kaç fidan devirecek daha bu kirli eller,Kaç umudu vuracak korkak kalleş emeller.Nice şafaklar bir bir doğmadan karartıldı,kör ve sağır vicdanın
Ne tufanlar gelip geçti üstümden,Bir fincan dolusu suda boğuldum,Anlarsanız bir cümlecik kastımdan,Ben ne düşmez kale ben ne oğuldum. Eriyip tükendim
Gözümü gönlümü büyüleyen yar,Ruhum benden bizar intizarı var,Bir ömür kapında köleliğim var,Vefama karşılık sal beni dünya,Artık defterinden sil beni dünya.
Sen gönlüme gelen heves,Kulağımda çınlayan ses,Sen ruhuma serin nefes,Veren tatlı meltemsin sen. Sen duamsın Hak’tan gelen,Müjde yüklü mor kardelen,Yokluğunda alevlenen,Kavurucu
Soğuk bir kış günü Tarlabaşı’nda,Dolaşırken gördüm sokak başında,Baktım tükenmişti bir bahtı kara;Uzun yolculuğun daha başında. Ayaklar yalındı pantolon sökük,Sırtında bir
Sonsuza taşıyan Hak’tan hikmetli,Kadim bir nehirde sal üstündeyim,Dört mevsim değişken dört akıbetli,Kırılmaya namzet dal üstündeyim. Bakmayın süsüme kalmışım miskin,Kendine acuze
“Biz emaneti göklere, yere ve dağlara sunduk, onlar kaçındılar. Nihayet onu insan yüklendi, fakat ne yazık ki o da zalim
Bir ışık belirdi arş-ı alâdan,Geçtim güzel yârdan serden baladan,Beklediğim haber geldi siladan,Toplayıp yükümü çıkıp da gittim. “Gittim”, insanın iç dünyasında
Aşırılık, insanın dengeyi kaybettiği noktada başlar. Hayatın her alanında ölçüyü koruyabilmek, insanı hem dünyada hem de manevi anlamda doğru yolda